günahlar şehrini son kez soluklayacağım bugün
kimsecikler bilmeyecek uzaklara göçtüğümü
apartman evlerinin olsun keder ve yağmur
sevinçler kahkahalar
şehrin kızlarının şehrin çocuklarının olsun
beni sadece ahşap evlerin esrarı anlayacak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta