On mart dokuzyüzelliüçte doğdum,
Aç kalmadım bir şekilde doydum,
Bir zamanlar efendiydim, beydim,
Yanmıyor artık çıram, sönmüş közüm.
Köyde geçirdim çocukluk çağımı,
Yoldum herkesin bostanla bağını,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Hayat hep inişli çıkışlı değil mi? İsimden ironi konuyu güzel işlemiş. Efendi bey köle sahibi insan demek. Ben senin köle sahibi olduğunu hiç hatırlamıyorum! Hiç şüphem yok ki efendi ve beyden de bir ironi yapılmış.
Duygulanarak okudum.
Mutlulukla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta