Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ne kadar da bıraksanız başkalarına onların hepsi sizin yaşanmışlıklarınız.....onlarla hayat buluyor yazdıklarınız.....
Saygılar.
Şiirinizi çok beğendim, kutlarım.
ağır geliyor,
yazamıyorsun bir kaç şiir,
peşinden koşuyor tüm satırlar,
yazdıkça büyüyorsun,
büyüdükçe şair oluyorsun...
....Şair olmuşsunuz evet........Tebrikler
Nazife Abaylı
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta