Adıma Yoksul Dediler Şiiri - Cemal Şener

Bir dağın
yamacında doğdum
adıma Yoksul dediler
ana sütüyle değil
zulümle büyüttüler

Henüz 10 yaşımda
Bir taş koydum cebime
bir de öfke
ikisi de ağırdı
Gene de yenilmedim
Namertlere teke teke

Değiş derlerdi bana
değişmedim
yalnızca eğilmedim.
Bir ekmeği bölüştüm
Direnmeye işte
böyle alıştım

Bir kurşunu göğsümde sakladım
bir türküyü dilden dile
Şiir gibi yazıp
isyan diye dolaştırdım.

Beni dara çeken ip
utandı
çünkü boynum değil
onların vicdanı koptu.

Ben bir kişi değildim
Ben bir Düşünceyim
Bir dağın yıkılmaz bendiyim
İşte bu yüzden
Ben yoluma ikrar verdim
Yani yeminliyim

Bugün ölürsem
yarın adımı çocuklar söyler
çıplak ayaklarıyla
taşlara basarak
Cemal Şener diye
Mutlaka bir köşede
haykıracaklar