Adıma Söylenen Şiiri - Müslüm Beyhaki

Nerede adımı görsem
Yalnızlığım çoğalır
Zamanın bir sırça fanus içinde
Birikerek gelip donduğu
Tenha İstanbul sokaklarında
Usulca salınır ezanlar
Birden bir sarmaşık
Yalılarda dolanır
Başıma toplanır hafakanlar
Asude ruhum hiç yoktan
Çeşminaza bulanır

Nerede adımı görsem
Şehirde derim biri kayıp
Bir ben miyim yalnız rıhtımlarda
Mihraplara alışmış sükunet
Gümbürtü bela çıkarır
Yine başımda sıralanır ecinniler
Bu sensin, senin bu nam derler

Oysa senin bu endam
Uzaklardan salınarak geçen
Gemiler, kayıklar, martılar
İçlenirler kederinden
Şarkılarsa şimdi var ya
Seninle hüsneyledi yaradan
Ne olurdu bu şehirde
Birlikte yaşamak vardı derken..