Dökülen yapraklara inat
Hala dimdik ayaktayım
Köküm çok derinlerde
hayata sımsıkı bağlıyım
Kavuşulmayan sevdalara inat
İçimde hala ilk günkü duygular
Mücadelem ölene kadar
Benim adım sonbahar
Sararıp düşen her yaprağın feryadına inat,
Gövdemde çatlayan zamana karşı dimdik ayaktayım. Rüzgarın hırçın ıslığı sarsa da dört yanımı,
Ben hâlâ gökyüzüne uzanan o mağrur bakıştayım.
Sığ sulara bırakmadım ben bu canın yükünü,
Köklerim en derinde, toprağın kalbine mühürlü.
Hayata sımsıkı sarılan o kadim yeminle,
Ruhum bin yıllık bir çınar gibi vakur ve büyülü.
Yarım kalmış hikayelere,
kavuşulmayan sevdalara inat,
İçimde közü sönmeyen
o ilk günkü yangın durur.
Mevsimler değişir,
takvimler devrilir ama,
Benim sevdamda
hâlâ o taze bahar vuruşu oturur.
Yorgun düşen dallarıma bakıp da aldanma sakın,
Her gidişin bir gelişi, her kışın bir baharı var.
Mücadelem nefesim kesilip son bulana kadar;
Gözüm karadır benim...
Benim adım Sonbahar
Wolf Son
Kayıt Tarihi : 12.8.2022 18:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
