Bir kenara attın ki
Sana doğru değilim artık
Tam bir sayı gibiydim köklerim parçalandı
Adım pi ye çıkacak
Görenler çıldıracak
Beni çözemez formül kimse anlamayacak
Bir köşedeyim darda
Sıfır basamağında
Milyarlarca kenarlı yamukluk var dünyada
Seven, nefret edilen
İlgi, nefret getiren
Bir bütünü tamamlar bütün bu karmaşalar
Değer kime verilir
Bulmak için hayali
X' i y'i tanırsın beni hiç tanımazsın
Bütünüme bakarak tahmin de edemezsin
Senden beni kopardın
Kalbinde de çıkardın
Kalan sonuç ben değil
Benden bir tek sen kaldın
Şimdi beni kim çözer
Psikiyatrist konu
Kalem ucunda Keskin kağıt kadar yumuşak
Aşkı çözemez formül
Ölüm tatmamış diri
Lakin sensizlik bitmek sıfır kadar tükenmek
Var mı senin gittiğin
Gidip değer verdiğin
Var mı senin sevdiğin aşkın çekim gücünde
Sen de bir insan gibi sever misin mesela
Seni tüketen biri var mı senin kanında
Bu şiiri duyarsan kendini bulurmusun
Okuyup anlar mısın bu şairin halini
Ne yazmış ama deyip aşkını fısıldayıp
Kendi içinde yetim
Yüreği yakar mısın
Nankörlük tüm hayatlar
Sevgiler bütün aşklar
İlgi ve sevgi besler semirir şımarıklar
İlgi kibre götürür sevgi aşkı bitirir
Tüketmektir övgüler
Anlamsız sevişmeler
Servet Balıbey
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 06:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!