Zamanın birinde Adil adlı bir sultan vardı,
Kırımda sarayında şehzade olarak yaşardı.
Adil,on bir yaşında ok atar,on ikisinde ata binerdi,
On üçünde uçan kuşları vurur sağlam geri dönerdi.
On dördünde beyler içinde kendisine yer bulurdu,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta