Zamanın birinde Adil adlı bir sultan vardı,
Kırımda sarayında şehzade olarak yaşardı.
Adil,on bir yaşında ok atar,on ikisinde ata binerdi,
On üçünde uçan kuşları vurur sağlam geri dönerdi.
On dördünde beyler içinde kendisine yer bulurdu,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta