Onda o derinliği bulamamanın hüznüyle döndüm durdum yatağımda, beni duymayışını, sessizliğime anlam veremeyişini, kendini iyi hissettiği her yerde beni tekrar tekrar unutuşunu izledim, durdum.
Oysa ben ölmeden önce dök gözyaşını, bir gün hiç olmayacağım ihtimaline şimdiden üzül, gel kutlayalım bunu, analım beni, insanlarla alıp veremediğim var benim, kimseyi görmemeye sebep diyorum, sebep gerek. Dünya sevilecek yer değil.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta