adı yok bu sevgi sefaretinin bir engame kuşağında
adsız ruhsuz tatsız ve zemheri bir kayboluşun adı yok
ne morlar mor gibi durur ne çiçekler çiçek gibi kokar
sen öylesine işledinki iç dünyama adı olanın da adı yok oluyor
herşey tersinden başlayıp arap saçına döner eksenim etrafında
ne sevgi,ne aşk ne hasret dayanır bu bataklığa
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Yüreğinizdeki esin, hiç bitmesin daima
çağlasın. Tebrikler tampuanla...
SEVGİLERİMLE......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta