Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
BİZ DUYGUSAL KİŞİLER HEP MUTLULUĞU BEKLERİZ YÜREĞİM ACILARLA YOĞRULURKEN......
SAYGILARIMLA
SEVGİ BİLMİŞ
adı yok kendi yok:belki ulaşmak istediğini görüpte ulaşamamak yada ulaşıpta kaybetmek tekrar yakalamak gibi hiç tatlıyı tatmadım ulaşmak istediği şeye kararllıkla alçaklardan uçmadım azimle mücadele verdiğini bir yerdende belkide azmin kırıldığını karamsarlığın artığını duygu karmaşasını anlatım biçmiylede insan pisikolojisinde var olanı mükemel bir şekilde ifade eden bu şiirinizden dolayı sizi tebrk edrim çok güzel bana çok hoş geldi kutlarım saygılar.
kimi karamsar duygulardir bu'Adi Yok'siiriniz bece! ama anlatim olarak siir güzeldi tebrik ederim Tahmine hanim....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta