gülümserdi hep, takılırdı, ama ciddiydi de
aynı yurtta kalır, ayni yemekhanede yerdik
zebellah gibiydi, iri kıyım, ama narin
nevi şahsına münhasır.
çok konuşmaz, vara yoğa
bakışlarıyla anlatırdı daha çok
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta