Adımı o koydu, sürtük...
Ben sürtük. Onda, ben bir sürtük!
Canımda bir sürtük,
Bu yürek nasıl taşır bir sürtüğün yükünü,
Yel kayadan ne koparır Meleğim?
Aklımda hiç silinmeyen bir portre,
Odamın duvarlarında üç harf...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta