Adımı o koydu, sürtük...
Ben sürtük. Onda, ben bir sürtük!
Canımda bir sürtük,
Bu yürek nasıl taşır bir sürtüğün yükünü,
Yel kayadan ne koparır Meleğim?
Aklımda hiç silinmeyen bir portre,
Odamın duvarlarında üç harf...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta