ADI, SÜLEYMAN’DI
Ormanın ıslığı yıkayıp arıtırken öyküsünü,
Sırtında yamçi gocuğu ile öylece dururdu
Dağlıydı Süleyman hangi dağdan indiği beli olmayan
Sıska bacakları üzerinde yaylanarak yürürdü.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta