Denizin ortasında keman çalan kadınlar, ılık bir rüzgar ister gülüşümden.
Dalgaların damlaları yüzüne üfler durur,
benim oturduğum kayalıklarda sabaha kadar
kaç bardak çay içebilirsin tuzlu dudaklarınla?
Adı sonbahar olan bir şiir, bir kadın, bir çocuk.
O kadar yüksek sesin üstüne bu soluk gülümseme sağır edecek sanki..
Her maske bir şey söyler; nefretler, sevgiler, aşklar, ölümler.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta