Denizin ortasında keman çalan kadınlar, ılık bir rüzgar ister gülüşümden.
Dalgaların damlaları yüzüne üfler durur,
benim oturduğum kayalıklarda sabaha kadar
kaç bardak çay içebilirsin tuzlu dudaklarınla?
Adı sonbahar olan bir şiir, bir kadın, bir çocuk.
O kadar yüksek sesin üstüne bu soluk gülümseme sağır edecek sanki..
Her maske bir şey söyler; nefretler, sevgiler, aşklar, ölümler.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta