Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
siz güzel yazıyorsunuz hanımefendi,çok güzel.seviyorum şiirin esintisinde yüreğin sesini duyurabilenleri.ne güzel,buralara kadar getirdiniz.tebrikler.......
Yaşam geçitinde gerçek sandığımız ve görüp inandığımız çizğiler istemesekte düşüncelerimizi yalar..Tebrikler...atıl kesmen
nefis çok sevdim
su gibi...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta