Bir rüzgar eser uzaktan, adı sılaya hasret,
Yüreği mangal gibi, sanırsın bir koca devlet.
Diz çökmez namerde, eğmez o dik başını,
Toprak bilir, taş bilir onun ekmeğini, aşını.
Sırtını döndü mü dağ sanırsın gölgesini,
Dostluk dedi mi akan sular durur, dinler sesini.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta