Bir ömür boyu bir şeyler anlatmaya çalıştı nefesin.
Nefesine, kim konuş dedi, kim tükenme sus dedi?
Her bakışınla, bir şeyler görmeye çalıştı gözlerin.
Gözlerine, kim gör dedi, kim her şeye kör ol dedi?
Sen öğrenmek istedin, bir şeyler duydu kulakların.
Kulağına, kim dinle duy, kim duyduğunu unut dedi?
Nefsinle karşılaşınca, gözlerin, kulakların, nefesin,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta