Bir ömür boyu bir şeyler anlatmaya çalıştı nefesin.
Nefesine, kim konuş dedi, kim tükenme sus dedi?
Her bakışınla, bir şeyler görmeye çalıştı gözlerin.
Gözlerine, kim gör dedi, kim her şeye kör ol dedi?
Sen öğrenmek istedin, bir şeyler duydu kulakların.
Kulağına, kim dinle duy, kim duyduğunu unut dedi?
Nefsinle karşılaşınca, gözlerin, kulakların, nefesin,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta