Bir ömür boyu bir şeyler anlatmaya çalıştı nefesin.
Nefesine, kim konuş dedi, kim tükenme sus dedi?
Her bakışınla, bir şeyler görmeye çalıştı gözlerin.
Gözlerine, kim gör dedi, kim her şeye kör ol dedi?
Sen öğrenmek istedin, bir şeyler duydu kulakların.
Kulağına, kim dinle duy, kim duyduğunu unut dedi?
Nefsinle karşılaşınca, gözlerin, kulakların, nefesin,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta