Bir ömür boyu bir şeyler anlatmaya çalıştı nefesin.
Nefesine, kim konuş dedi, kim tükenme sus dedi?
Her bakışınla, bir şeyler görmeye çalıştı gözlerin.
Gözlerine, kim gör dedi, kim her şeye kör ol dedi?
Sen öğrenmek istedin, bir şeyler duydu kulakların.
Kulağına, kim dinle duy, kim duyduğunu unut dedi?
Nefsinle karşılaşınca, gözlerin, kulakların, nefesin,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta