Adı ne; koymadın mı? Hımm... Giriş güzel de dördüncü dize uzun olmuş. Bence şu sözcük yersiz. Yaklaşsana. Bak, şurası. Uyak kaygısıyla desem? .. Alınma ama o da değil. Zorlanmış, zorlamışsın gibi. Yerinde olsam şunu çıkarır, şurayı şurayla birleştirirdim. Sonra ilk sözcüğü alır—Dur hele! Bu o! Şimdi anladım. Akrostiş! .. Onu unuttuğunu sanıyordum.
Seçkin GÜNDÜZ




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta