Adı ne; koymadın mı? Hımm... Giriş güzel de dördüncü dize uzun olmuş. Bence şu sözcük yersiz. Yaklaşsana. Bak, şurası. Uyak kaygısıyla desem? .. Alınma ama o da değil. Zorlanmış, zorlamışsın gibi. Yerinde olsam şunu çıkarır, şurayı şurayla birleştirirdim. Sonra ilk sözcüğü alır—Dur hele! Bu o! Şimdi anladım. Akrostiş! .. Onu unuttuğunu sanıyordum.
Seçkin GÜNDÜZ
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta