Bir sis kadar boğuktu bakışları
Yakıyordu ellerimi sessizliği
Soğuktu
Üşüyordum yüreğinde
Kapatmıştı pencerelerini
Güneş görmüyordu yüreği, karanlıktı
Adı mutluluktu soyadı umut
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta