şiir.... zaman.... mekan... kayıp...
içimde deli bir yangın var... ağıt yakar gibi...
tüm zaman ve mekanların ruhu bir buğday tanesine mahkum edilmiş...
ata tohumu diye bir kavanozda binlerce yıldır saklanır durur gibi...
yangınlar olur... fırtınalar kopar... gökler yarılır... denizler taşar... okyanuslar taşar...
nuh’a gemi yaptırır... isa’yı çarmıhta yükseltir... budha’yı bir mantarla öldürür...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta