Karanlığın gölgesi çökmüş üstümüze,
Hançer gibi saplanır her söz içimize.
"Kadın gibi gülme!" derler arsızca yüzümüze,
İncelik unutulmuş, vicdan suskun, sessizce.
Küfürler bir tufan gibi savrulur havada,
"Ananı, avradını..." diye haykırırlar arsızca.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta