Kurumuş gül yaprağıydı yüzün
Gün eksilmişti teninden
Bir damla çiy düştü
Süzüldü hayatın çizgilerinden.
Tanıdıktı,
Hüzündü adı...
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




'Gün eksilmişti teninden'
Hüzün duygusunu ne kadar güzel anlatabileceğini ben biliyorum ince ince..
Ama bu şiirde bu üç kelimeye nasıl da sığdırmışsın baştan sona..
aynur özbek uluç
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta