Ol.
Ya.
Gülme, ağla diye,
Yaratmış seni Tanrı dünya.
Çok, çok gülme,
Hep, hep sonunda ağla diye.
Ya.
Önce karanfil,
Sonra papatya.
Bil diye söylüyorum sana da dünya,
Bir tek onu sevmiştim, adı Hülya...
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 06:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!