Henüz dokunmadığım ellerinin sıcaklığı var içimde,
Hiç duymadığım sesin, en sevdiğim melodi gibi.
Gözlerinin rengini bilmiyorum ama
Bakışlarını her gece rüyamda tanıyorum.
Sen, varlığından emin olduğum en güzel boşluksun.
Yüzünü çiziyorum bazen boşluğa,
Saçlarının kokusu rüzgarda saklı.
Kaşlarının çatılışına, gülüşünün kıvrımına yer açtım kalbimde;
Tüm güzel sözlerimi sandıklara kilitledim,
Sadece senin anahtarın açsın diye.
Hüznümün adı sensin, çünkü henüz yoksun.
Mutluluğumun adı sensin, çünkü bir gün geleceksin.
Nefes alma sebebim diyebileceğim o meçhul nefesi,
Gözümü kırpmadan hayatımı vereceğim o mucizeyi,
Sabırla, dua gibi bekliyorum.
Yollarını bilmiyorum, hangi şehirdesin, hangi sokakta?
Hangi aynaya bakıp "neredesin" diye soruyorsun?
Adını henüz bilmiyorum ama ruhunu ezbere biliyorum.
Geldiğinde yabancı olmayacaksın bana;
Çünkü ben seni, sen daha yokken bile sevdim.
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 01:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!