(Kelimelerin gücünü anlamadan, insanların gücünü anlayamazsınız... ''Konfüçyus'')
tanrılardan ateşi çal diyorsun...
perdeleri örtük pencerene,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Özgül bunu okuyor ve inan dünyanın en mutlu kadınıdır şimdi senin tarafından böylesine sevildiği için...
..
..ah! “adı güzel”
ölmek daha kolaydır yaşamaktan,
acıyan yerlerimi teslim etmek
bir mavzer selamına;
daha kolaydır.
dilim koltukaltından sızan terinin
sarhoşluğuna teşne;
ölümüm,
eksiltemediğim açmazlardan
pencerene çiçek açtıracak
bahardır...
güç yetermi tanrılardan ateş çalmaya ,zeusa hele hiç yetmez ,anında oyle bir şimsekler çaktırır yağmurlar yagdırıp tufanlar koparırkı onun tek bır yagmur damlacıgı bile senı bomaya yeter.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta