Adı Eylül'dü,
Hazandı,
Hüzün kokardı.
Kandil ucunda umut
Işığı karaydı.
Yaz sonrası, hicran ertesi
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




'EYLÜL Kİ EN KANAYAN AYDIR TARİHTE'
Antolojide sesli okuduğum 2. şiirdi diyebilirim. Bir Eylül tutkunu olarak kaleminiz hiç susmasın.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta