Adı Eylül'dü,
Hazandı,
Hüzün kokardı.
Kandil ucunda umut
Işığı karaydı.
Yaz sonrası, hicran ertesi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




'EYLÜL Kİ EN KANAYAN AYDIR TARİHTE'
Antolojide sesli okuduğum 2. şiirdi diyebilirim. Bir Eylül tutkunu olarak kaleminiz hiç susmasın.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta