bir aydınlık geleceğe ne vakit özlem duysam
ansızın bir kuş gelir yuvasından
alır götürür beni
bilmediğim uçsuz sokaklara
ve sen gelirsin aklıma,
yürüdüğüm yollar gelir,
yaşadığım geceler bir bir geçer önümden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta