Gecenin en aydınlık, en sevdalı en umutsu deminde,
Çöker karanlığın gölgesi apaydınlık yüreklere,
Dağılır barışa çalan ürkek umutlar naçar yüzlerde.
Yarınsız yarınlara dair kurulan bembeyaz düşler,
Dillerde söylenen barış türküleri ninnilere dönüşür.
Daracık odalara çekilir, en insancıl güfteler,
Bir ürperti belirir, en sıcak gözlerde donuklaşır renkler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta