Ağlıyordu.. İzlerken pencere kenarındaki kuşları..
Adım Bahar diyordu da bir tek o görmüyordu yüzündeki erken gelen kışı..
Saati hep 3 ü 10 geçiyordu..İlerlemese de olur, yeter diyordu tik tak ları..
Hikayeler anlatıyordu..hep aynı hikayeler..İlk kez anlatma heyecanıyla..
Ve hiç sönmüyordu sigarası.. Yarım yamalak nefesiyle..
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




simsiya bir çocuk ölmüş bu şiirde...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta