Katran karası gecelerde hüküm giydim ben
Gözlerine ilk baktığımda ezberlediğim bütün şarkılarım lal oldu
Kafeste beslediğim kuşlarım özgürlüğe uçtu
Bir mapus oldum yokluğunda birde gardiyan
Demir parmaklıklarda bıraktım su misali akan gençliğimi
Ne işkenceler gördüm şafak vakti tecrit odalarında
Prangalar ayaklarımda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta