Sebepsiz uçmazmış kuş,
Düşmezmiş ki yaprak…
İnsanoğlu üzüntüsünü,
Gösterir ağlayarak…
Bazen gülen gözlerle,
Mutlu olduğunu sanarak!
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Çok değerli üstadım. Büyük beğeni ile okuduğum mana ve anlatım bakımından mükemmel bir şiir. Yüreğinize sağlık. + 10 puan; Saygı ve sevgi selamlarım ile...
evet ''nefs'' bir tuzak...
süsleri gülmek ve ağlamak...
O'na yakınlaşma amacı vardı hayatın...
oysa yaptığımız sadece uzaklaşmak...
Yalan olduğunu bile bile,
Nelere aldanıyor kanarak…
çok doğru.
Usta kalem ve güzel anlatım. Kutluyorum kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta