Âdeti din sanmışız, özü yitirmişiz
Kabukla oyalanıp cevheri bitirmişiz
Secde yerde çok , gönül secdesiz
Hak yol dar gelince yönü eğmişiz
Âdetle hüküm verir olmuş aklımız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta