Ve gün gelir biter ümitler,
Ümidiyle yaşardı insanoglu, önceleri umuduyla.
Zaman onun önce umudunu aldı elinden sonra ümidini.
Artık kırılmıştı kolu kanadı. Çatlamıştı birkere dudağı.
Ne su kapatırdı o çatlağı ne yama,
Yaralanmıştı bir kere insanoğlu
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta