Ve gün gelir biter ümitler,
Ümidiyle yaşardı insanoglu, önceleri umuduyla.
Zaman onun önce umudunu aldı elinden sonra ümidini.
Artık kırılmıştı kolu kanadı. Çatlamıştı birkere dudağı.
Ne su kapatırdı o çatlağı ne yama,
Yaralanmıştı bir kere insanoğlu
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta