İşte bu benim ben, aciz bir beden,
Adım insanoğlu, kemik ve etten,
Sonsuzluğa kucak açmış ellerim,
Daim hakkı söyleyen dillerim,
Zikir kalpte, Aşk ile atan sol yanım,
Dolaşır damarımda pervasızca kanım.
İşte bu benim ademdir adım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta