mehmet hacıismailoğlu 1976-
Dünya dediğin tuzak, kurbanı ben ve sensin,
Dünya için ahrete nasıl yaramaz densin?
Bir düşün her kötü iş insanın icadında,
Lezzet aranır olmuş haramın her tadında,
Neden Habil değil de Kabil den yana olduk?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta