Dağlar heybetiyle, deniz derin sırlarıyla
Sonsuz bir okyanus gibi,
sardın bizi engin
Haşmetinin sınırsız öldüren korkusuyla.
Kör düğüm gibiydi karışıktı akıllar
Binlerce yıl böyle geçti
karanlık içinde çağlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta