Bil, yoksulun karnında guruldayan açlığı,
Duy, yanık, kavruk bağırlarda ünleyen çığlığı,
Anla, zahidin Allah yolunda çektiği çileyi,
Gör, gözyaşını mazlumun kirpikleri ucunda,
Şefkat ol akşamlarda, ana kucaklarında,
Dua ol seherlerde, baba dudaklarında,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta