Ademoğlıu Gariptir Şiiri - Zihni Derin

​ADEMOĞLU GARİPTİR
​Gâh çıkar gökyüzüne, yıldızlara el atar,
Gâh iner yeryüzüne, çamur içinde yatar.
Bir lokma ekmek için koca dünyayı satar,
İnsanoğlu gariptir, ne yardan geçer ne serden,

Haberi yok biçarenin, altındaki makberden.
​Kâğıttan saray kurar, rüzgâr eser gerilir
Dost dediği sineden, bir hançerle evrilir
Nefis denen değirmende, her gün ruhu çevrilir,

Sözü balla yoğurur, özü zehirle dolar,
Daha bahar gelmeden, taze yaprağı solar.
​Akıl verir herkese, kendini boşa yorar
Gözü yükseklerdedir, gönlünün ateşi de solar

Bir bitmez telaşedir, hep o boş gülüşler
Menzile de vardım derken, yolda kalır düşler
Toprak altına girince, unutulur düşler
​Doğruluğun izinde, hakikate gider

Boşadır bu dünyanın, hırsı ile emeli
Helal ile kurulmazsa, çürük olur temeli,
Yükümüz ağır heybemiz dertle dolu demeli
Vuslat bekleyen canın, budur garip hüneri
Yazan Şair:Zihni DERİN
19/12/2025 Ankara.

​Mahber:Mezar kabir
Vuslat:Buluşma kavuşma
Menzil:Varılacak mesafe