İnsan denilen bir varlık'ki cennetten kovulan
Biraz toprak biraz su ile çamurdan olan
İçine ruhundan üfledi o yüce YARADAN
Dünya yurdudur kiralık bir mesken İmtihan için bir ruh birde beden
Şu kısacık dünyada adımız İnsan atamız Adem
İnsan denilen eşrefi mahlukattan gelen
Ademdir ilk atamız noksan olmaz bir gün dahi hatamız
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta