Ben İnsanım,
Ben ki Adem’in nesliyim,
Kimi aşkla yanar, nur olurum,
Kimi hırsla dolar, kör olurum,
Sözüm varken Bezm-i Alem’de,
Ahdimi bozarım,
Faniyi alır, bakiyi satarım.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Gönül dostu; Güzelliklerin her türlüsünü bulan yolunu gösteriyorsun. Çok güzel. Gönlüne sağlık. Kutlarım. Selamlar...
Başımıza ne geldiyse! ...
Adem babamızın nefsinden geldi
Belkide ömür senaryosu böyle gerektiriyordu
Nefsini dizgin leye bilene aşk olsun
İnsan oğlu ne olmadı'ki, hangi dona girmedi'ki
Çok güzel bir çalışma elinize gönlünüze sağlık
Saygılarımla! .............10 puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta