İnsan...Âh İnsan!...Kaç savaş gördün,kaç felâket, kaç ölüm...
Kaç bâdire, kaç ihanet, kaç işkence,kaç zulüm...
Tamahkârlıkla,ihanetle,kibirle yoğururken cihanı;
Kime yükleyecek beşeriyet onca zalimin günahını..
Ey Âdem zürriyeti, ey beşer oğlu beşer!
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta