İnsan...Âh İnsan!...Kaç savaş gördün,kaç felâket, kaç ölüm...
Kaç bâdire, kaç ihanet, kaç işkence,kaç zulüm...
Tamahkârlıkla,ihanetle,kibirle yoğururken cihanı;
Kime yükleyecek beşeriyet onca zalimin günahını..
Ey Âdem zürriyeti, ey beşer oğlu beşer!
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta