“Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen
Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen”
(Şeyh Galip, 1757-1799)
Bizi yoktan, hiçlikten; varlık ve insanlık âlemine çıkaran Hâlık’ımıza hamd olsun…
Eyyy, âlemin göz bebeği, kâinat kitabının en veciz cümlesi, hilkat ağacının en nadide meyvesi, mahlûkat gerdanlığının en has incisi, sıfat-ı kemal-i İlâhiye’nin sırlı ayinesi, yaratılmışların en şereflisi, İlahî emanetin tek yüklenicisi ve Allah’ın yeryüzündeki halifesi; sana da selam olsun…
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta