Ey yâr ben ki ateş-i didemim.
Sen sanma ki afet-i cansın.
Ey yâr ben ki mecnun-u ademim.
Sen sanma ki âsmanî âbdarsın.
Ben ki yanarım Rabb'a ahker gibi,
Sen bırak bu atk-ı ve azimeti-râh eyle;
Âdem-u Havva gibi...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta