Çend sibeh wek hespên kullek buhirîn di jiyana min î kurt de.
Hêwîya min wek siwarek ku sîlaxa wî di nav her dû çavên hespê de.
Ev sibeh ne çêtir bû ji şevên min î bêstêrk.
Ku asîman ji xwe bi ewre.
Ew ewrên kû bibaranan wan sêwa Adem û Hewa hatî şûştinê.
Di kolanan de zarûktîya min çend kevir berhev dikir.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta