Çend sibeh wek hespên kullek buhirîn di jiyana min î kurt de.
Hêwîya min wek siwarek ku sîlaxa wî di nav her dû çavên hespê de.
Ev sibeh ne çêtir bû ji şevên min î bêstêrk.
Ku asîman ji xwe bi ewre.
Ew ewrên kû bibaranan wan sêwa Adem û Hewa hatî şûştinê.
Di kolanan de zarûktîya min çend kevir berhev dikir.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta