Sen gölgelerde parlayan ışık gibi
Sen yıkılmak bilmeyen çınar gibi
Sen daima gülümseyen güneş gibi
Sen mahsum yağan yağmur gibi
Sen baharın en güzel gülü gibi
Sen bu sayılanların hepsi gibisin
İnsan bir kere sever ama bu senle değişir
Ne kadar başkasını sevsende hepsi sende tükenir
Cehennem olur yürek her dakika yeniden alevlenir
İmkansız bir aşk olsada bu ne yürek dinler, ne de küllenir,,,
Yıllardır özlem duyduğum aşktı sana karşı olan hislerim
Az değil bu yıllarca karşıma çıkmanı bekledim
Bakarken içimin titrediği, adını yüreğime işlediğim
Sen benim sevgilim değil hayatımın anlamı, herşeyimsin
Kimseye anlatmıyorum seni, kimseyle paylaşamam
Yalnızlığın adını sen koydum
Beni yalnız bıraktın diye
Umutsuzluğun adını aşk koydum
Bana umutsuz bir aşk bıraktın diye
Kadehimi duvarlara savurdum
Hayalin gözümün önüne geldikçe
Biz öldürdük merhameti, sevgiyi
İki kuruşa sattık kardeşliği
Çıkar uğruna özünden vazgeçmeyi
Biz yaptık vurmayı, öldürmeyi
Hayatı kahbeliğe çevirdik
Sahilde bekleyen gemiydim
Engin denizlere açıldım
Nadir açan çiçek misali
İçimde sen varsın
Semadaki gökkuşağı gibi
Bir sevda mevsimindeyim
Belki beklediğim mutluluk
Belki de yine hüsran ve buruk
İçim titriyor işte bu akşam
Sebebi belki de yeni sevdam
Ne kadar tövbeli de olsam
Tanrım bu belki en büyük günahım
Nefret ediyorum nefret, buna isyanım
Ah çekmek yerine keşke yaşamasaydım
Sevilecek ne yaptılar, ben ne yapayım
Birgün olsun derdimi sormadılar
Sevmek kim ben kim.
Seni nasıl sevebilirim.
Hakkım yok ki söyleyim.
Seni seviyorum diyebileyim.
En büyük acı aşk acısıymış, dayanamıyorum
Yasak olduğunu bile bile deli gibi seviyorum
Hayatım altüst oldu, sanki beynimden vuruldum
Herşeyden vazgeçtim ama ondan vazgeçemiyorum
Kocasından bile kıskanır oldum elimde değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!